Definitie van genocide

Genocide is het opzettelijk en stelselmatig geheel of gedeeltelijk vernietigen van een nationale, etnische, raciale of religieuze groep. Het is een van de zwaarste misdrijven die er bestaan en wordt ook wel volkerenmoord genoemd. De term werd na de Tweede Wereldoorlog geïntroduceerd en is vastgelegd in het internationaal recht.

Wat is genocide precies?

De definitie van genocide, gebaseerd op het Genocideverdrag van de Verenigde Naties (1948), is: het plegen van bepaalde handelingen met de bedoeling een nationale, etnische, raciale of religieuze groep als zodanig geheel of gedeeltelijk te vernietigen. Kenmerkend is de opzet: de groep wordt doelbewust aangevallen om wie zij is.

Kenmerken van genocide

Wat genocide onderscheidt van andere misdrijven, is de combinatie van:

• Opzet: de bewuste bedoeling een groep te vernietigen.
• Doelgerichtheid: de groep wordt aangevallen vanwege afkomst, etniciteit, religie of nationaliteit.
• Systematiek: het gaat om georganiseerde, grootschalige vernietiging.

Genocide en het internationaal recht

De term “genocide” werd bedacht door jurist Raphael Lemkin en kreeg na de Holocaust een juridische basis in het VN-Genocideverdrag. Sindsdien is genocide een internationaal misdrijf waarvoor daders vervolgd kunnen worden, onder meer door internationale tribunalen en het Internationaal Strafhof. Het is een uiterst beladen en ernstig begrip.

Veelgestelde vragen

Wat maakt genocide anders dan andere misdrijven?

Het onderscheidende kenmerk is de opzet om een hele groep — op grond van afkomst, etniciteit, religie of nationaliteit — geheel of gedeeltelijk te vernietigen. Het richt zich doelbewust op mensen vanwege wie zij zijn.

Sinds wanneer bestaat de term genocide?

De term werd tijdens de Tweede Wereldoorlog bedacht door jurist Raphael Lemkin en kreeg in 1948 een juridische basis in het Genocideverdrag van de Verenigde Naties.