Definitie van intervisie

Intervisie is een gestructureerde vorm van collegiaal overleg waarin een kleine groep vakgenoten elkaar helpt bij vraagstukken uit het werk. Deelnemers brengen om de beurt een situatie of probleem in, waarna de anderen door vragen te stellen en te reflecteren helpen om er dieper inzicht in te krijgen. Intervisie wordt veel gebruikt in beroepen waar reflectie en professionele ontwikkeling belangrijk zijn.

Wat is intervisie precies?

De definitie van intervisie is: een methodische vorm van overleg tussen gelijkwaardige vakgenoten, waarin zij elkaar door vragen en reflectie ondersteunen bij werkgerelateerde vraagstukken, met als doel te leren en zich te ontwikkelen. Kern is dat de groep niet direct advies geeft, maar de inbrenger helpt zelf tot inzicht te komen.

Hoe verloopt intervisie?

Intervisie volgt meestal een vaste structuur en verloopt in stappen:

• Inbreng: iemand brengt een vraagstuk of situatie in.
• Vragen stellen: de groep stelt verhelderende vragen, zonder meteen oplossingen aan te dragen.
• Reflectie: samen wordt het vraagstuk van verschillende kanten belicht.
• Inzicht: de inbrenger komt tot nieuwe inzichten of mogelijke stappen.

Waarom intervisie?

Intervisie helpt professionals om te leren van hun eigen ervaringen en die van collega’s. Door samen te reflecteren ontstaan nieuwe perspectieven en groeit het inzicht in het eigen handelen. Het versterkt bovendien de onderlinge band en het lerend vermogen binnen een beroepsgroep. Intervisie is vaak een vast onderdeel van professionele ontwikkeling, bijvoorbeeld in de zorg, het onderwijs en de hulpverlening.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen intervisie en supervisie?

Bij intervisie helpen gelijkwaardige vakgenoten elkaar zonder begeleider. Bij supervisie is er een deskundige begeleider (supervisor) die een minder ervaren professional begeleidt. Intervisie is dus collegiaal en gelijkwaardig, supervisie hiërarchischer.

Is intervisie bedoeld om advies te geven?

Niet in de eerste plaats. Bij intervisie draait het erom de inbrenger via vragen en reflectie zelf tot inzicht te laten komen, in plaats van direct kant-en-klare oplossingen aan te reiken.