Definitie van tennis

Tennis is een balsport waarbij twee spelers (enkelspel) of twee paren spelers (dubbelspel) met een tennisracket een bal over een net slaan, op een rechthoekige baan. Het doel is de bal zo terug te slaan dat de tegenstander die niet correct kan retourneren binnen de lijnen van de baan. Tennis is wereldwijd een van de populairste sporten.

Wat is tennis precies?

De definitie van tennis is: een balsport waarbij spelers met een racket een bal over een net heen en weer slaan op een rechthoekige baan, waarbij punten worden gescoord als de tegenstander de bal niet correct terugslaat binnen de baanlijnen. Het kan als enkelspel of dubbelspel worden gespeeld.

Hoe wordt tennis gespeeld?

Twee tegengestelde spelers of paren gebruiken strak gespannen rackets om een bal van een voorgeschreven afmeting, gewicht en stuit over het net te slaan. Een speler of team scoort een punt wanneer de tegenstander de bal niet correct binnen de baan terugslaat. Georganiseerd tennis wordt gespeeld volgens de regels van de International Tennis Federation (ITF), het wereldwijde bestuursorgaan van de sport.

Ondergronden en banen

Tennis wordt op verschillende ondergronden gespeeld. Tegenwoordig wordt vaak gespeeld op verharde banen of op rode gravel, en bij slecht weer of in de winter in een tennishal. Van oudsher werd vooral op grasbanen gespeeld, wat nog altijd gebeurt bij enkele beroemde toernooien. Elke ondergrond geeft de bal een eigen snelheid en stuit.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen enkelspel en dubbelspel?

Bij enkelspel spelen twee spelers tegen elkaar, ieder aan een kant van het net. Bij dubbelspel spelen twee paren (dus twee tegen twee). Bij dubbelspel is de baan aan de zijkanten iets breder dan bij enkelspel.

Op welke ondergronden wordt tennis gespeeld?

Tennis wordt gespeeld op onder meer hardcourt (verharde banen), gravel en gras, en binnen in tennishallen. Elke ondergrond beïnvloedt de snelheid en stuit van de bal, en daarmee de speelstijl.